Dingin angin berhembus
Mengusik relungku yang menangis
Meringkuk di pojok kesedihan
Terhempas ombak kepasrahan
Berentang rintangan di jalanku
Sedikit kulangkahkan kaki,
Berjuta kilat kudapati
Buatku tersungkur di tanah kalbu
Tak tahu apa yang 'kan bantuku berdiri
Aku tak punya pegangan,
Selain doa-doa beribu bahasa
Yang kupanjatkan tiap kuterjatuh
Tak tahu kapan sang waktu 'kan menolong
Aku tak punya harapan,
Selain doa-doa beribu pinta
Yang kuminta Ia 'tuk mendengar
Di batas rintangan itu terentang
Aku terbujur kaku
Tertinggal di negeri kesedihan
Tanpa doa
Tanpa harap
Yang berharap,
Kamis, 14 April 2011
10.59
Jumat, 15 April 2011
Langganan:
Posting Komentar (Atom)
Tidak ada komentar:
Posting Komentar